Ως μητέρα ανήλικων παιδιών ανησυχώ και μπορώ να ταυτιστώ με χιλιάδες γονείς που ανησυχούν για το πού μεγαλώνουν τα παιδιά τους.
Η εικόνα καμένων αυτοκινήτων, μαχαιρώματων, η αυξημένη παραβατικότητα και η αίσθηση απουσίας αστυνόμευσης είναι πλέον καθημερινή αγωνία.
Η ανησυχία των πολιτών – ιδιαίτερα των γονιών – είναι υπαρκτή. Θέλουν ασφάλεια στις γειτονιές, στα σχολεία, στους δημόσιους χώρους. Θέλουν παρουσία κράτους.
Η δημόσια τάξη δεν είναι αυταρχισμός είναι προϋπόθεση ελευθερίας.
Και αυτό απαιτεί ορατή παρουσία κράτους, ιδιαίτερα στις γειτονιές.
Το οργανωμένο έγκλημα δεν αντιμετωπίζεται με δηλώσεις. Αντιμετωπίζεται με:
• επαρκή αστυνόμευση,
• εκπαίδευση,
• σύγχρονα εργαλεία,
• και σοβαρή εποπτεία.
Στην επαρχία Λεμεσού, αλλά και στην ύπαιθρο, η υποστελέχωση της Αστυνομίας είναι πρόβλημα που δεν μπορεί να αγνοείται άλλο. Και αυτό είναι καθαρά προϋπολογιστικό ζήτημα.