Η Φωτεινή Τσιρίδου μιλά στο Ευρωκέρδος για τη Λεμεσό, την ανάπτυξη, την οικονομία και τις πρωτοβουλίες που παίρνει η ίδια για να αποκτήσει η επαρχία της όσα δικαιούται
- Το κράτος δίνει στη Λεμεσό πολύ λιγότερα από αυτά που της αναλογούν
- Η μάστιγα του κυκλοφοριακού απαιτεί εδώ και τώρα αποτελεσματικές δράσεις
- Το «μίνι θαύμα» της Λεμεσού έχει ως πρωταγωνιστή την ιδιωτική πρωτοβουλία – Χρειάζεται περαιτέρω χρηματοδότηση από το κράτος
- Με την Πρόταση Νόμου για τις Δημόσιες Συμβάσεις ξεμπλοκάρουν έργα του Δημοσίου
- Το Τσιρίδειο Ίδρυμα, η μεγάλη δωρεά προς τον Δήμο Δυτικής Λεμεσού και το Μουσείο Παγκόσμιας Φυσικής Ιστορίας
Κυρία Τσιρίδου, πρωτοστατήσατε στο θέμα ‘Η Λεμεσός Αδικείται’, κάτι που υιοθέτησαν μετέπειτα και άλλοι πολιτικοί της Λεμεσού. Πώς ακριβώς το εννοείτε;
Η Λεμεσός δικαιούται περισσότερα με βάση τα όσα συνεισφέρει στην ανάπτυξη της Κύπρου. Παρόλα αυτά, αδικείται στην κατανομή των κρατικών αναπτυξιακών πόρων του ετήσιου προϋπολογισμού του κράτους. Οι αναπτυξιακές δαπάνες του κράτους, είτε αυτές αφορούν οικοδομικά έργα, είτε οδικές υποδομές, δυστυχώς κατανέμονται ανισομερώς μεταξύ των επαρχιών με τη Λεμεσό να είναι ο μεγάλος αδικημένος. Και αυτό δεν το λέω γενικά και αόριστα ή με κάποια διάθεση σωβινισμού. Αλλά βάσει της συνεισφοράς της κάθε επαρχίας στο ΑΕΠ, η Λεμεσός θα έπρεπε να λάμβανε αναλογικά διψήφιο ποσοστό σε αναπτυξιακούς πόρους. Κάτι που δυστυχώς δεν ισχύει. Ακόμη και τα έργα, τα οποία εξαγγέλθηκαν από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας πρόσφατα –και δεν εξετάζω αν η πλειοψηφία τους ήταν επανάληψη ή όχι (που ήταν), ούτε και το κατά πόσο τέθηκαν χρονοδιαγράμματα έναρξης τους ή όχι (που δεν)- αλλά ακόμη και αυτά τα έργα που εξαγγέλθηκαν δεν είναι αρκετά για το πόσα αναλογούν στη Λεμεσό. Με πιο απλά λόγια; Οι συνολικές αναπτυξιακές κρατικές δαπάνες που προγραμματίζονται για τη Λεμεσό είναι πολύ λιγότερες αναλογικά με το τι δίνει πίσω η Λεμεσός στο κράτος και τον παραγόμενο πλούτο. Η Λεμεσός αποτελεί την ατμομηχανή της κυπριακής οικονομίας…
Δηλαδή;
Όταν έχεις καταφέρει να αποτελέσεις πόλο έλξης για κόσμο και εταιρείες από το εξωτερικό, εδώ και δεκαετίες, όταν έχεις καταφέρει να είσαι σημείο αναφοράς για τη ναυτιλία, τον τουρισμό, το real estate, τη βιομηχανία υψηλής τεχνολογίας αλλά και για την ποιότητα ζωής, όταν έχεις ακόμη κοινωνικά σύνολα που αλληλεπιδρούν και ενεργούν με σύγχρονο και αποτελεσματικό τρόπο και όταν έχεις διατηρήσει τον σεβασμό στην παράδοση και τη μετατρέπεις σε εξαγώγιμο προϊόν, δεν μπορείς να δίνεις πίσω στον κόσμο μόνο προβλήματα και χαώδη καθημερινότητα. Προβλήματα που βασίζονται ακριβώς στην απουσία της πολιτείας από την όλη προσπάθεια. Διότι, κακά τα ψέματα, πρωταγωνιστές σε αυτή την Λεμεσό που όλοι μας σήμερα θαυμάζουμε ήταν και είναι η ιδιωτική πρωτοβουλία. Η Λεμεσός πρέπει να λαμβάνει από το κράτος αυτά που της αναλογούν και αυτά που απαιτούνται έτσι ώστε η δυναμική της ανάπτυξη και παρουσία –είτε στον χώρο της ναυτιλίας, είτε των νεοφυών επιχειρήσεων, είτε του πολιτισμού, είτε ως κέντρο υπηρεσιών αλλά και στα τόσα άλλα- να συνεχιστεί μέσα από μια ισορροπία και αρμονία με την πολιτεία.
Θεωρείτε ότι είναι λόγω αυτής της δυσαναλογίας στους αναπτυξιακούς κρατικούς πόρους που προκύπτουν και διάφορα προβλήματα στην καθημερινότητα; Όπως για παράδειγμα το Κυκλοφοριακό;
Βεβαίως. Το οποίο κυκλοφοριακό είναι κατ’ επέκταση και απώλεια εσόδων στην οικονομία του τόπου. Διότι, το να χρειάζεται κάποιος 50 λεπτά για μια διαδρομή των 10 λεπτών, τι σημαίνει; Πέραν από την προσωπική ταλαιπωρία που υφίσταται ο πολίτης, αν το εξετάσουμε με οικονομικούς όρους, αυτή η απώλεια των 40 λεπτών είναι εργατοώρες, είναι χρόνος που θα μπορούσε να αξιοποιηθεί από τον πολίτη στην παραγωγή, στην επιχείρησή του, στη δουλειά του, στην οικογένεια του και στα τόσα άλλα. Συνυπολογίστε σε αυτό επίσης, πόσο αυξάνεται το κόστος στις μεταφορές, στις συγκοινωνίες και σε τόσα άλλα λόγω ακριβώς του κυκλοφοριακού. Και αυτό το πρόβλημα αφορά το κράτος ολόκληρο, αλλά κυρίως τις δυο πόλεις Λευκωσία και Λεμεσό, με τη δεύτερη να «δεινοπαθεί» περισσότερο.
Αν δεν επενδύσουμε στις υποδομές, αν δεν έχουμε σωστό προγραμματισμό, αν δεν έχουμε βραχυπρόθεσμο, μεσοπρόθεσμο αλλά και μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, δεν θα μπορέσουμε να εξέλθουμε από αυτήν την μάστιγα –θα το χαρακτήριζα- του κυκλοφοριακού. Συγκεκριμένα, η επίλυση του προβλήματος βρίσκεται, κατά κύριο λόγο, στην επένδυση από πλευράς του κράτους στους εξής 3 τομείς: 1. Επέκταση, αναβάθμιση και διορθωτικός επανασχεδιασμός του οδικού δικτύου, 2. Αναβαθμισμένα μέσα μαζικής μεταφοράς και πιο λειτουργικές και ευέλικτες συγκοινωνίες, 3. Χρήση συστημάτων τεχνολογίας νέας εποχής. Για παράδειγμα, σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις το κράτος επενδύει σε έξυπνες εφαρμογές (applications) οι οποίες είναι συνδεδεμένες με όλα τα δεδομένα του κυκλοφοριακού χάρτη σε ζωντανό χρόνο ( real time) παρέχοντας στους οδηγούς καθοδήγηση για γρηγορότερη διαδρομή και την ίδια ώρα συμβάλλει στην αποφυγή κυκλοφοριακού «εμφράγματος».
Αυτό που λέω είναι ότι πρέπει να σταματήσουμε να εξετάζουμε τα προβλήματα μόνο ως πηγή κακού, αλλά να δούμε και πώς μπορούμε να βγάλουμε «όφελος» από τη λύση τους. Πρέπει να καταλάβουμε ότι η λύση των προβλημάτων της Λεμεσού δεν αφορά μόνο την ποιότητα ζωής των κατοίκων της, αλλά συμβάλλουν και στην ανάπτυξη της οικονομίας.
Πρόσφατα είδαμε να υιοθετείται από όλα τα Κόμματα αλλά και από την Πολιτεία μια Πρόταση Νόμου δική σας, η οποία αφορά τις Δημόσιες Συμβάσεις και μέσω της οποίας θα ξεμπλοκάρουν έργα του Δημοσίου. Τι αλλάζει;
Αρχικά είναι σημαντικό να τονιστεί ότι η Πρόταση Νόμου υιοθετείται από όλους και εντός Βουλής, αλλά και από την κεντρική κυβέρνηση, και σύντομα θα οδηγηθεί στην Ολομέλεια προς ψήφιση. Αυτό με κάνει χαρούμενη και αισιόδοξη για τα αποτελέσματα που θα φέρει. Πρόκειται για μια Πρόταση η οποία ουσιαστικά ρυθμίζει τις προσφυγές που υποβάλλονται για τα έργα του Δημοσίου και ήταν από τους πρώτους μου στόχους και δεσμεύσεις όταν είχα εκλεγεί στη Βουλή των Αντιπροσώπων. Να διευκρινίσω κάτι: Δεν παύει να υφίσταται το δικαίωμα σε προσφυγή. Θα ήταν αδιανόητο κάτι τέτοιο. Τουναντίον, ρυθμίζονται οι αυθαίρετες προσφυγές, οι οποίες εντοπίζονται να γίνονται για εκδικητικούς λόγους ή/και για απόκτηση δικαιώματος πρόσβασης στην προσφορά της εταιρείας ή κοινοπραξίας που κέρδισε την προσφορά. Με την Πρόταση Νόμου, το δικαίωμα προσφυγής θα συνεχίσει να υφίσταται αλλά με την καταβολή εγγύησης, το ύψος της οποίας θα καθορίζεται από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφορών. Αυτή η Πρόταση διορθώνει την στρέβλωση που υπάρχει και ως αποτέλεσμα θα αποφεύγονται πρώτον, οι αυθαίρετες προσφυγές, και δεύτερο και σημαντικότερο την αποφυγή καθυστερήσεων και κατ’ επέκταση οικονομικών επιβαρύνσεων εις βάρος του κράτους και κατ’ επέκταση του φορολογούμενου πολίτη για κοινωφελή μεγάλα έργα. Την ίδια ώρα προστατεύονται και οι ίδιοι οι οικονομικοί φορείς, όσοι δηλαδή υποβάλλουν προσφορές για δημόσια έργα σε όλους τους τομείς όπως κατασκευών, τεχνολογίας, υγείας και τόσων άλλων.
Ερχόμαστε, λοιπόν, με μια διοικητική ρύθμιση να προστατεύσουμε τον υγιή ανταγωνισμό, να διώξουμε εμπόδια που στέκονται μπροστά στην προσπάθειά μας για ακόμη μεγαλύτερη ανάπτυξη, να βελτιώσουμε την καθημερινότητα επιχειρήσεων και κρατικών λειτουργών και, τέλος, να αυξήσουμε τα έσοδα στα κρατικά ταμεία. Πολλά οφέλη με μια μόνο Πρόταση Νόμου!
Τέλος, κα Τσιρίδου, τον προηγούμενο μήνα είδαμε το Τσιρίδειον Ίδρυμα να προχωρά σε μια μεγάλη δωρεά προς τον Δήμο Δυτικής Λεμεσού…
Όντως, πρόκειται για μια συλλογή ανεκτίμητης αξίας, η οποία είναι το αποτέλεσμα μια προσπάθειας πέραν του μισού αιώνα από το Τσιρίδειον Ίδρυμα. Μια συλλογή, η οποία περιλαμβάνει εκθέματα παγκόσμιας φυσικής ιστορίας, σκελετούς προϊστορικών ζώων όπως δεινοσαύρων, μετεωρίτες, σπάνια ορυκτά, αρχαιότητες. Όλα αυτά δόθηκαν δωρεά προς το κράτος και συγκεκριμένα στον Δήμο Δυτικής Λεμεσού. Τέτοιας έκτασης και ποικιλίας συλλογές δεν υπάρχουν στην Νοτιανατολική Μεσόγειο και νιώθω πραγματικά περήφανη που έχω βιώσει αυτή την προσπάθεια από κοντά για να αναδειχθεί ο τόπος μας.
Στόχος μας είναι να δημιουργήσουμε το πρώτο Μουσείο Παγκόσμιας Φυσικής Ιστορίας στην Κύπρο. Θα πρόκειται για ένα μοναδικό Μουσείο, το οποίο θα αποτελεί κέντρο εκπαίδευσης, έρευνας, πολιτισμού και προσέλκυσης τουρισμού. Την ίδια ώρα θα αποτελέσει και πυλώνα ανάπτυξης στην περιοχή μας. Το Μουσείο θα ανεγερθεί στον Δήμο Κουρίου, σε συνέχεια του Μνημονίου Συνεργασίας και με την ευκαιρία θα ήθελα να ευχαριστήσω ιδιαίτερα τον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο του Δήμου.
Μέσα από τέτοιες πρωτοβουλίες αναδεικνύουμε τον τόπο μας και δείχνουμε τον δρόμο για ακόμη περισσότερες δράσεις και συνέργειες μεταξύ πολιτείας και ιδιωτών.